فاصله زیاد است میان حال و کودکیمان

از خیال آن روز تا حقیقت امروز،

از نقاشی آن روز ، که زیبا نبود اما

رنگهایش صداقت بود ،مهربانی

و نقشهایش آرزوهای فردا ،......

تا نقاشی امروز،

که زیباست اما

رنگهایش فریب است و سنگدلی

و نقشهایش آرزوهای بر باد رفته......

ای کاش هرگز بزرگ  نمی شدیم

اما نه...

باید بزرگ می شدیم،

ای کاش.......

معصومیت کودکیمان را در گذر زمان گم نمی کردیم

اما نه.... باز هم نه

معصومیت که گم نمی شود!

این ماهستیم که گردو غبار زمان برآئینه وجودمان نشسته، و در هیاهوی لحظه ها گم شده ایم.